Leżę w łóżku i coś mi się śni
  widzę ludzi słyszę ich krzyk
  unosi się gęsty kurz
  
  Silne ramię czuję przez sen
  młyński kamień widzę na dnie
  dokoła nas zapach mchu
  
  Walczysz nocą, walczysz ze mną za dnia
  kto księżniczkę kto wikinga tu gra
  świat skurczył się niby loch
  
  Krople rosy chłodzą mi twarz
  ile wiary zdołam ci dać
  nim zgubi nas ciągła gra
  
  Nie ciebie mam lecz twój strach
  nie ciebie mam lecz twój strach
  
  Stare zamki zniszczył już czas
  tamci ludzie już nie pójdą przez las
  nie będzie mech niósł ich stóp
  
  Mija siła starych murów i krat
  tylko rosa taka sama od lat
  i milczy las niby grób
  
  Moja dłoń zaciska się w pięść
  taka silna między nami ta więź
  że coraz mniej życia w nas
  
  Walczysz mieczem i zgubi nas miecz
  była miłość dogania ją śmierć
  zapada noc pełna zjaw
  
  Nie ciebie mam lecz twój strach
  nie ciebie mam lecz twój strach