Do knajpy się chodziło poszukać sobie żon...
  Poszukać, bo to w knajpie, znajdować nie wypada.
  Przegrywał ten, kto pierwszy zaliczył w kącie zgon,
  Wygrywał, kto ostatnich do domu odprowadzał.
  A później się wzruszało, gdy biegło się przez mgłę
  W pszenicy aż do pasa, do słońca aż po rosie,
  Śpiewało się "Hosannę" dla babci, co na mszę,
  Jak gliniarz dał alkomat, dłubało się nim w nosie.
  
  Lecz nagle Marian ze schodów spadł
  I całkiem mu się pozmieniał świat.
  Gdy Marian nagle ze schodów spadł,
  W jedną noc przeżył pięć lat...
  W jedną noc przeżył pięć lat...
  
  Po lesie się Wartburgiem jeździło aż się grzał,
  Z pijanym w sztok słowikiem gadało po niemiecku,
  Tańczyło się "dżdżownice", gdy Krawczyk Krzysiek grał,
  Straszyło się nawzajem najbielszym z białych dzieckiem.
  Im grubszy tort tym głębiej odcisnąć trzeba twarz.
  Im zimniej tym cieplejsza jest na żwirowni woda.
  A Marian dziś powiedział, że ma za duży staż ...
  Im ktoś jest bardziej trzeźwy, tym trudniej ma na schodach !
  
  Lecz nagle Marian ze schodów spadł ...
  
  Tak dużo się zmieniło, tak łatwo zapomniało...
  Tak trudno dziś wytrzeźwieć z niemocy i marazmu
  Słowiki głuchonieme, Wartburgi zardzewiałe
  I żon się już nie szuka, bo same się znalazły.
  
  A może to normalne, że się inaczej marzy
  Inaczej się przeżywa i pije się po pół
  I żeby to zrozumieć, potrzeba się zestarzeć
  Lub rzucić się ze schodów - najlepiej głową w dół
  
  Bo kiedy Marian ze schodów spadł
  To całkiem mu się pozmieniał świat
  Gdy Marian nagle ze schodów spadł
  W jedną noc przeżył pięć lat...
  W jedną noc przeżył pięć lat...