Otrzymałem różowe okulary, żeby zabawniej widzieć
  Lecz zegar z indiańskim wzorem nadal odlicza, cyka tak samo
  Minuta minutę czaruje, zmiany są jakby nie dla mnie
  Ja na przekór autorytetom tańczę na gruzach przełomu wieków
  
  
  Gdyby nie język, w którym do mnie mówisz
  Myślałbym, że nie żyję wśród ludzi
  Więc nie opuszczaj mnie, zabierz sobie rower
  Ale zostaw, zostaw przyjaźń w nas dwoje
  
  Kronikarz lokalny podgląda moje śniadanie drugie
  Nie czuję się tu bezpiecznie, zwykli dranie przytulą mnie grzecznie
  W Warszawie pasjans intryg, nie prymityw płonie
  Ja na przekór autorytetom tańczę na gruzach przełomu wieków
  
  Gdyby nie język, w którym do mnie mówisz
  Myślałbym, że nie żyję wśród ludzi
  Więc nie opuszczaj mnie, zabierz sobie rower
  Ale zostaw, zostaw przyjaźń w nas dwoje
  
  
  Ref: Przyjaźń, a przy niej sprawy poważne
  
   Stają się banalne jak bananowe drzewa
  
   Im mniej kombinuję, tym lepiej czuję się
  
   Spróbuj w tę teorię wejść ze mną
  Zamykam oczy lojalnie, żeby zabawniej widzieć
  Jeszcze więcej historii nienormalnych, jutro wyświetlą się nowe klisze
  Minuta minutę czaruje, zmiany są jakby nie dla mnie
  Nie czuję się tu bezpiecznie, zwykli dranie przytulą mnie grzecznie
  
  Gdyby nie język, w którym do mnie mówisz
  Myślałbym, że nie żyję wśród ludzi
  Więc nie opuszczaj mnie, zabierz sobie rower
  Ale zostaw, zostaw przyjaźń w nas dwoje
  
  Ref: x2