Powiedz coś, nie mów nic - wszystko jedno.
  Spowszedniała mi całkiem powszedniość.
  Kran przecieka już prawie pół roku.
  Ach uspokój mnie miły, uspokój !
  Wiem, to przejdzie, chwila moment.
  Na wielkie słowa zła pora.
  Wiem, miłość to święto ruchome - pojutrze, przedwczoraj.
  
  Nie mówmy o tym czego nie ma.
  Namiętność opuściła nas w potrzebie.
  Zmieńmy temat, kochanie, zmieńmy temat,
  Skoro nie umiemy zmienić siebie.
  Nie mówmy o tym czego nie ma,
  co niknie pośród sprzecznych przepowiedni.
  Zmieńmy temat, kochanie, zmieńmy temat
  na inny, bliższy życiu, bardziej średni.
  
  Szumi wiatr, radio gra, skrzypi okno,
  uciekamy w osobną samotność.
  Nie czekamy już świtu, ni zmroku,
  Ach uspokój mnie miły, uspokój.
  Wiem, to minie, to chwila, moment.
  Zawraca bieg swój rzeka.
  Wiem, miłość to święto ruchome - poczekam, poczekam ...
  
  Nie mówmy o tym czego nie ma.
  Namiętność opuściła nas w potrzebie.
  Zmieńmy temat, kochanie, zmieńmy temat,
  Skoro nie umiemy zmienić siebie.
  Nie mówmy o tym czego nie ma,
  co niknie pośród sprzecznych przepowiedni.
  Zmieńmy temat, kochanie, zmieńmy temat
  na inny, bliższy życiu, bardziej średni.
  
  Nie mówmy o tym, czego nie ma.
  Będzie dobrze lub tylko inaczej.
  Zmieńmy temat, kochanie, zmieńmy temat,
  albo po prostu CHODŻMY NA SPACER.