Wszystko co kwitnie-to jego dłoń
  Ogrom istnienia i udręczone sny.
  
  Wszystko co gnije-to jego dłoń
  Maksimum strachu, płomienie świec.
  
  Gesty i twarze-odkryta skroń
  Minusy wojny, oczyszczenia głos.
  
  Salwy rozkoszy-to nasza broń
  Pochylaj czoło lub przyłóż rękę doń.
  
  Wiatr rozwiewa proch
  Kiedy księżyc razi wzrok
  Cmentarz wpada w mrok
  By obudzić skryte zło
  
  Zagubione dusze klęczą przed ołtarzem naszych męk
  Opuszczone ciała gniją przed zwierciadłem
  
  Piekłem będę ci!
  
  Fizyczność szału i pokarm dusz
  Ogrom istnienia i udręczone sny.
  
  Kanony wiary-złamany sąd
  Maksimum strachu, płomienie świec.
  
  Gesty i twarze-to nasza broń
  Minusy wojny, oczyszczenia głos.
  
  Salwy rozkoszy-odkryta skroń
  Pochylaj czoło lub przyłóż rękę doń.