Spotkali się pewnego ranka
  Zbyszek Kieliszek i koleżanka Szklanka
  Często na stole się całowali
  Między musztardą i rogalami
  
  Zbyszek Kieliszek był gość z kryształu
  A ona Szklanka całkiem zwyczajna
  Wszyscy w kuchni o tym mówili
  Nie do przyjęcia był to mezalians
  
  "Kieliszek jest z arystokracji"
  Krzyczał widelec do cukiernicy
  "Żywot szklanki proletariacki"
  Szepnął majonez do polędwicy
  
  Lecz miłość była to szczera bardzo
  Chociaż kryształy szklankami gardzą
  Na nic dysputy o czyjejś randze
  Życie skończyli na balandze
  
  ref. Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka
  
  Kieliszkiem rzucił ktoś o ścianę
  Szklankę rozbito na dywanie
  Morał z tego jest właśnie taki
  Wszystko się tłucze, a głównie szklanki
  
  
  Spotkali się pewnego ranka
  Zbyszek Kieliszek i koleżanka Szklanka
  On lubił wódkę a ona wino
  Dobrze im razem ze sobą było
  
  ref. Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka