To nie sztuka gonić cień
  Cienie cieni splatać w myśl
  To nie sztuka w ciągu dnia
  W złotą siatkę łowić wiatr
  
  Sztuką kochać, mocno żyć
  Komuś ufać, przy kimś być
  Dać tę pewność, że ten ktoś
  Znajdzie zawsze twoją dłoń
  
  To nie sztuka kochać, kiedy maj oszalały grajek tańczy w bzach
  Sztuką łączyć w jedno serca dwa, w jednostajnym zwykłym rytmie dnia
  To nie sztuka kochać, kiedy los rzuci ci pod nogi złota trzos
  Sztuką kochać, kiedy środkiem dnia spaceruje smutna smutku ćma
  
  To nie sztuka z losem grać
  Mało dawać, zawsze brać
  To nie sztuka w wielki kosz
  Składać zły, fałszywy klosz
  
  To nie sztuka tonąć w snach
  W białej pianie zmyśleń żyć
  Wielkiej bujdzie giąć się w pas
  Małych złudzeń liczyć czas
  
  To nie sztuka kochać, kiedy maj oszalały grajek tańczy w bzach
  Sztuką łączyć w jedno serca dwa, w jednostajnym zwykłym rytmie dnia
  To nie sztuka kochać, kiedy los rzuci ci pod nogi złota trzos
  Sztuką kochać, kiedy środkiem dnia spaceruje smutna smutku ćma
  
  Sztuką kochać, kiedy środkiem dnia spaceruje smutna smutku ćma
  Sztuką kochać, kiedy środkiem dnia spaceruje smutna smutku ćma