Gdy człowiek zdobył już wszechświata pył i kurz
  Nadziei bladą zieleń w swoich dłoniach niósł
  Na krótką drogę wziął miłości kruche szkło
  I wiarę, że pokona wszelkie zło
  Kto chwilkę życia skradł z milionów świetlnych lat
  Z wiecznością chce być za pan brat
  Kto mgnienie epok zna, kto wie, co śmiech i łza
  Ten poznał życie aż do dna
  
  Zanim czas zmieni nas, zakochajmy się chociażby jeden raz
  Bierzmy to, co daje los i nie mówmy, że już dość
  Cieszmy się z każdego dnia, póki miłość w sercach trwa
  Chrońmy świat zielonych lat, zanim młodość porwie wiatr
  Zanim czas odmieni nas, spójrzmy życiu prosto w twarz
  Zanim świt zapadnie w mrok, zróbmy chociaż jeden krok
  
  Niezmiennie płynie czas, spogląda w twarze gwiazd
  I niesie naszej ziemi tajemniczy blask
  Lecz planet srebrny pył nie wraca tam, gdzie był
  Dlatego nie spoglądaj nigdy w tył
  Nim słońca złoty krąg do naszych wpadnie rąk
  Na ziemi wznośmy szczęścia dom
  Nim nieba jasne skry wypełnią nasze dni
  Będziemy drogą życia szli
  
  Zanim czas zmieni nas, zakochajmy się chociażby jeden raz
  Bierzmy to, co daje los i nie mówmy, że już dość
  Cieszmy się z każdego dnia, póki miłość w sercach trwa
  Chrońmy świat zielonych lat, zanim młodość porwie wiatr
  Zanim czas odmieni nas, spójrzmy życiu prosto w twarz
  Zanim świt zapadnie w mrok, zróbmy chociaż jeden krok