Dzień jak dzień - świat rozbrzmiewa
  Słońce w twarz nas uderza
  Ryby śpią kloszardzi piją wodę z rzeki
  Rozbierasz mnie - dzieci biegają bez opieki
  
  Wisła napiera wciąż - więc odpływamy
  Zrzucasz futro i się kochamy
  Nagość traw łakomie godzi w nasze uda
  Jutro czy dziś pokażesz mi cuda
  
  Nie wie nikt czy los jeszce raz
  W niebie do siebie zprowadzi nas
  Gdybym w ciemności sam zapadł się
  
  Może został nam już tylko ten ruch
  Może już ostatni raz jestem Twój
  
  Nie wie nikt czy w niebie jeszcze raz
  Ślepy los do siebie zbliży nas