Nie lubię gdy mi mówią po imieniu
   Gdy w zdaniu jest co drugie słowo - brat
   Nie lubię gdy mnie klepią po ramieniu
   Z uśmiechem wykrzykując - kopę lat!
   Nie lubię gdy czytają moje listy
   Przez ramię odczytując treść ich kart
   Nie lubię tych co myślą że na wszystko
   Najlepszy jest cios w pochylony kark
  
   Nie znoszę gdy do czegoś ktoś mnie zmusza
   Nie znoszę gdy na litość brać mnie chce
   Nie znoszę gdy z butami lezą w duszę
   Tym bardziej gdy mi napluć w nią starają się
   Nie znoszę much co żywią się krwią świeżą
   Nie znoszę psów co szarpią mięsa strzęp
   Nie znoszę tych co tępo w siebie wierzą
   Gdy nawet już ich dławi własny Pęd!
  
   Nie cierpię poczucia bezradności
   Z jakim zaszczute zwierze patrzy w lufy strzelb
   Nie cierpię zbiegów złych okoliczności
   Co pojawiają się gdy ktoś osiąga cel
   Nie cierpię wiec niewyjaśnionych przyczyn
   Nie cierpię niepowetowanych strat
   Nie cierpię liczyć niespełnionych życzeń
   Nim mi ostatnie uprzejmy spełni kat
  
   Ja nienawidzę gdy przerwie mi rozmowę
   W słuchawce suchy metaliczny szczęk
   Ja nienawidzę strzałów w tył głowy
   Do salw w powietrzu czuje tylko wstręt
   Ja nienawidzę siebie kiedy tchórze
   Gdy wytłumaczeń dla łajdactw szukam swych
   Kiedy uśmiecham się do tych którym służę
   choć z całej duszy nienawidzę ich!