Pognała Jagna wołki na bagna,
   Pognał i Wojtek.
  
   Wołki na bagnie, Wojtek na Jagnie,
   Ale bez portek.
  
   Jakże mu nie dać, jakże żałować,
   Tak pięknie prosi,
   Rączki całuje, majtki zdejmuje,
   Giezło podnosi.
  
   Wyszły wołki z bagna, a spod Wojtka Jagna,
   A z Jagny Wojtek.
  
   Pięknie podziękował, w rękę pocałował,
   Schował do portek.
  
   Wołki na bagnie, Wojtek na Jagnie,
   Słoneczko grzeje.
  
   Jagna szczęśliwa, Wojtka przyzywa,
   A on się śmieje.