Jest piąta rano - noc boryk się z dniem
   Nasze dusze rozbrykane niełatwo znajdą sen
  
   A życie zastyga szarą mazią otulone -
   - to czas się zatrzymał - Chronos zasnął zmęczony
  
   Jest piąta rano - noc boryka się z dniem
   Nic się nie zdarzyło i już nie zdarzy się
  
   Nasze dusze już spokojne z jedną nogą w niebie
   A więc można tak żyć tylko o winie i chlebie
  
   To godzina, w której rośnie trawa
   A myśli się starzeją
   A twoje oczy koloru kawy
   Nawet w tej chwili nie dorośleją...