Trzeba wziąć od życia co najlepsze
   Umieć chcieć niemożliwego nie chcieć
  
   Dzień po dniu jak po kryształach wchodzić
   Ciągle być nienasyconym głodem
  
   Nie ma nas gdzie nie ma zamyślenia
   Nie ma cię gdy jesteś od niechcenia
  
   Chowasz wstyd na samym dnie zmyślenia
   Chowasz go i znowu ciebie nie ma
  
   Śmiejesz się że okłamałeś drugich
   Śmiejesz się a przecież siebie gubisz
  
   Błękit jest spojrzeniom twym najbliższy
   Ziemia ci pramatką i kołyską
  
   Ile łąk wpatrzyłeś w swoją pamięć
   Ile dni rozwiała czasu zamieć
  
   Źyczę ci wszystkiego co najlepsze
   Chciałem cię przed tobą samym przestrzec