Spotkali się pewnego ranka: Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka
  Często na stole się całowali między musztardą i rogalami
  Zbyszek Kieliszek był gość z kryształu, a ona Szklanka całkiem zwyczajna
  Wszyscy w kuchni o tym mówili, nie do przyjęcia był to mezalians
    "Kieliszek jest z arystokracji" - krzyczał widelec do cukiernicy
  "Żywot szklanki proletariacki" - szepnął majonez do polędwicy
  Lecz miłość była to szczera bardzo, chociaż kryształy szklankami gardzą
  Na nic dysputy o czyjejś randze, życie skończyli na balandze
    Refren:
    Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka
  Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka
  Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka
  Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka
    Kieliszkiem rzucił ktoś o ścianę, Szklankę rozbito na dywanie
  Morał z tego jest właśnie taki: wszystko się tłucze, a głównie szklanki
  Spotkali się pewnego ranka: Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka
  On lubił wódkę, a ona wino, dobrze im razem ze sobą było
    Powtórzyć refren