Otwieram ręką żyłę wśród lat dopływam dna
  Pod potem tłusty myję Twój wierny obraz nas
  Nim szary mur zaszyję miętowy czuje głos
  Choć nigdy już nie przyjdziesz
  
  Im dłużej wzrok swój wbijam zarasta trawą tło
  Choć chciałbym żyć dla Ciebie gdy znikasz wzmagam wzrok
  W przemowach toną słowa dryfują w stronę skał
  Gdy mętna milczy woda
  
  I wstydzę się za Ciebie Ty lgniesz do mojej krwi
  Płyniemy w różne strony bezbronni
  I zdani już na siebie stawiamy każdy krok
  Tak wielcy jak zdziwienie że ciągle to nie to